เอาเป็นว่าให้มันเป็นแค่ไดอารี่ไปแล้วกัน...
เวิ่น ๆๆ ซะมากก น๊ะค๊ะ!!
เรื่องที่ 1.....แรส
รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ตัวเองแรสขึ้นทุกวัน
อาจเป็นเพราะ ปลต (โทดหมด กูโทดหมดค่ะ ไม่ได้ไม่ดีจะโทด ปลต หมด!)
หรือเพราะ พยายามทำตัวแมนมานานเกิน = = (แต่มันก็ไม่แมนซักที)
ไม่ได้พูด คะ ขา นานขนาดไหนแล้ว (วะ)
แต่เดี๋ยวนี้แม่งติด พูดหมดอ่ะ ไม่ไหวจะทน = =
เพราะ ปลต จริง ๆ ~
ตอนนี้กำลังติดสำนวนพี่กริ่งอย่างรุนแรงเพราะฟิค replay
โค่ดจะเวิ่น และ โค่ดจะภาษาดอกไม้เรยค่ะ เอนทรี่นี้!
เรื่องที่ 2....บันได (ของเจ้โม)
บางทีเราก็อัพบล็อคเพราะบล็คอาเจ้ทุกรอบ~
ฮ่า ๆๆๆ
รอบนี้จะเวิ่น ต่างจากบล็อคอาเจ้เพราะว่า มันจะไม่เศร้าตาม เพราะ อิคนนี้อารมเวิ่น บิ๊วเศร้าไม่ลง!
วาอี้คิดว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่กล้าตัดสินใจเอามาก ๆ
เจ๊คาราเกะ...บันไดของเจ้มีไว้ให้คนละขั้น
แต่ไหว้กลับอยากเอาทุกคนมายืนรวมกัน ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันทำไม่ได้!
ลองมาคิดดู (ตอนตากผ้าค่ะ กูใช้เวลาสิ้นเปลืองมว๊ากก!) มันก็จริงอย่างที่เจ๊ว่า ไม่มีใครสามารถสำคัญเท่ากันหมดแหละ ทุกคนสำคัญ แต่อยู่ที่ว่าไอ้ความสำคัญนั่นมันมากน้อยเพียงไหน....
คนสำคัญในชีวิตอาเจ้ ถึงได้ลดหลั่นกันตามขั้นบันได
มันก็ดีนะ อย่างน้อยก็มีพื้นที่เล็ก ๆ เป็นของตัวเอง ^^
ไม่ต้องเบียดกัน...
ไหว้ขี้ร้อน แต่ชอบความอบอุ่น
ชอบให้คนสำคัญ ยืนเบียด ๆ กันมากกว่า....
เพราะไม่อยากจะเลือกสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยทิ้งอีกสิ่งไป
ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงมันทำไม่ได้เลย ^^
ตอบเจ้คาราเกะ (ทั้งที่เจ้ไม่ได้ถามเรา บู้ ๆๆ = =)
ไหว้น่ะ ไม่ใช่คนที่มั่นใจตัวเองขนาดนั้น
แค่ได้ยืนอยู่บนบันไดขั้นใดขั้นหนึ่งของเจ้ โดยที่ไม่โดนไล่ลงมา แค่นั้นก็ดีแล้ว ^^
รักเจ้ว่ะ บู้ ๆๆๆ
ตอบตัวเอง...
เคยมั๊ย ?? ที่จะเรียงความสำคัญ ของคนสำคัญในชีวิตสักครั้ง
คำตอบของไหว้คือไม่เคย ~
คนสำคัญของไหว้ มักจะสำคัญเท่า ๆ กันหมด ....
ไม่สิ ไหว้บอกตัวเองว่าเท่ากันหมดต่างหาก ทั้ง ๆ ที่ที่จริง มันไม่ใช่สักนิด
ช่างมันเหอะ !! ((กูแอนตี้คำนี้ซักวันได้มั๊ย??))
อย่างน้อยถ้าเรียงเป็นบันไดอย่างเจ้ ไหว้ก็มีแล้วล่ะ คนที่ยืนอยู่บนขั้นบนสุด ^^
ทั้งที่คิดว่าเมื่อก่อนจะไม่ทำอะไรหลาย ๆ อย่าง แต่บางทีไหว้ก็ทำไปแล้ว ~
งอนบ้อบอ ไร้สาระ จนตัวเองยังรับไม่ได้
ร้องไห้อย่างโง่เง่า กับเหตุการณ์ที่มัน...ไม่จำเป็นอ่ะวาอี้!
หงุดหงิดกับทุกสิ่งบนโลก เท่าที่จะทำได้ = =
เดินคนเดียว เออ! อันเนี๊ยะสำคัญมาก ไหว้เป็นคนที่เกลียดการอยู่คนเดียวที่สุดในโลก แต่กำลังยอมเดินไปส่งใครสักคนที่ตึกเรียนทั้ง ๆ ที่มันก็เดินไปกับเพื่อนได้!
เยี่ยม = = นี่หรือกรู
ไอ้คนนั้นอ่ะแหละผิด! (เริ่มนอกเรื่อง)
เพราะคนบนนั้นเท่านั้นแหละ
แค่เธอเท่านั้นแหละที่จะได้รับสิทธิพิเศษบ้า ๆ บอ ๆ นี่ !
**กูไม่เคยซื้อปิคโก้ให้ใครเลยนะเนี่ย ขนาดของเซ่นวงโคฟกูยังมีตังซื้อแค่ป๊อกกี้! เป็นบุญนะ คนนั้น!
เรื่องที่ 3....โทรศัพท์
พอมาถึงเรื่องนี้แล้วเพิ่งระลึกได้ เออ นี่กูมาเพื่อเวิ่นของจริงเลยใช่มั๊ย มันถึงเลยมาจนถึงทอสัพได้
ทอสัพเครื่องเก่าเจ๊งไปแล้ว และตอนนี้ก็ยึดของพ่อมาปฏิวัติเรียบร้อยแล้ว
กลายเป็นคิมคีย์แม่งทั้งเครื่องเพราะนั่งทำธีมเองครับท่าน!
อยากได้เพลง ทงบัง~
โอ้ว มาย เลิฟ อิส ทงบังชินกิ!
คิดถึงว่ะ คิดถึงคิมแจ ชิมมิน! มากกกกกกกกกกก....
เรื่องที่ 4 .....ไม่มี แต่จะบ่น
กูนอนดึกเกินไปแล้ว!
จะมานั่งอัพบล็อคเพื่อ??
ขี้เกียจเขียนไดอารี่ แต่อยากบ่น ๆๆๆ
ที่จริงเรื่องบ่นมีเยอะ ไว้วันหลังจะมาบ่น ๆ ต่อก็แล้วกัน
เรื่องที่ 5 .... ((ไม่มีเรื่องที่ 4 แล้วมีเรื่องที่ 5 เพื่อ??))
ชอบเลข 5 เท่านั้นเอง!
นอนหลับฝันดี ผีกัดตูดทุกคนค่ะ ^^
((แรสได้อีกว่ะกรู!))
