2009/Jun/04

เด็ก ...

เธอน่ะเด็ก ... เด็กมากเลยรู้ป่ะ?

 .

.

.

 

 

เด็ก ... มีอะไรมากมายที่ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจ

 

 

 

 

เด็ก ... มีอะไรมากมายที่ฉันไม่เข้าใจ

 

 

 

 

เธอน่ะเด็ก....

.

.

.

 

วันนี้มีคนบอกไหว้ว่า

มันแปลก ที่จะคบกับเด็ก...

 

 

ไม่ใช่ว่าอายุมันห่างกันเกินไป

แต่เป็นเพราะช่วงวัย ที่ทำให้ความคิดและวุฒิภาวะต่างกัน

 

 

ไหว้ไม่ได้บอกว่าตัวเองโตนักหนา

ก็แค่เด็กคนนึงเหมือนกัน...

แต่ลองนึกดูดีดี

ขณะที่ตอนนี้เราอยู่ ม.6 ปีสุดท้ายของชั้นมัธยมศึกษา ...ปีสุดท้ายของ "ม.ปลาย"

ลองมองย้อนดูตัวเองตอนอยู่ ม.ต้น บ้างมั๊ย ว่าเรามีความคิดขึ้นมาน้อยเท่าไร?

ไหว้มองย้อนกลับไป...ตลอด ๆ

แล้วก็คิดได้ว่าตัวเองน่ะ  "เด็ก" โคดดดดดด!

ทั้งความคิด ทั้งอารมณ์ ... วุฒิภาวะ ณ ตอนนั้นมันไม่เหมือนกันตอนนี้

 

 

 

แล้วเธอล่ะ...  "เด็ก" ไปหรือเปล่า?

 

 

 

 

โอเค เธอไม่ง๊องแง๊ง ไม่เอาแต่ใจ ไม่โน่น นี่ นั่น ให้ต้องมาคอยง้อ

แต่บางอย่างเธอก็ไม่สามารถเข้าใจได้

และฉันเองก็ไม่สามารถเข้าใจเธอได้เหมือนกัน

 

 

บางเวลาที่ฉันต้องการคนที่ให้คำปรึกษา

คนคนนั้นจะไม่ใช่เธอ

ในเวลาที่ชั้นต้องการคนปลอบใจ

คนคนนั้นจะไม่ใช่เธอ

ในเวลาที่ต้องการคนให้อะไรก็ได้น่ะ

ในกรณีของฉัน มันไม่ใช่เธอ...

 

 

 

และดูเหมือนว่าจะไม่มี...มั้งแฮะ  คนที่จะทำ "อะไรก็ได้" ตามที่อยากให้ทำ

 

 . 

 .

 .

 

อีกอย่างหนึ่งคือ "เวลา"

 

 

กว่าสามปี คือเวลาของเธอที่ต้องใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียน

ลั่นล้ากับเพื่อน โดดบ้าน เรียนบ้าง หลับบ้าง

 

 

แต่สำหรับฉันคือ ไม่ถึงหนึ่งปี

เวลาที่จะอยู่กับเธอมันเหลือแค่นั้นจริง ๆ แฮะ  ^^

 

 

"เวลา" พวกนั้นน่ะเป็นของเธอ

ไม่อยากจะแย่งเวลาที่เป็นของเธอมาให้มันมากมายนัก

แต่บางครั้ง...

 

 

ก็ขอได้ไหม? ไอ้เวลาพวกนั้น...

ยกให้ฉันได้หรือเปล่า?

 

 

 

 

หืมม? 

"เด็กน้อย"...

 

 

 

 

 

 

.

.

.

 

 

 

นี่กูอัพอะไรลงไป...??

ว๊าก ๆๆๆๆ   *บ่น*

 

 

 

 

 

ประโยคเล็ก ๆ~

๑ อยากเปลี่ยนธีมบล็อกบ้างอะไรบ้าง แต่ก็ทำไม่เป็น?

๒ อะคิ อะคึ อะคุ ... การพิมดูลั่นล้า แต่สาบานเหอะซาร่า กูทำหน้าบึ้งตลอดการ!

๓ จะจิ๊กแทคเจ้มาทำมั้งบางที  เคี๊ยก ๆๆๆ

๔ โอ้ยยย  จิตตก เพราะหัวข้อ!

๕ กูจะไปพ่นไฟใส่คุนแจนข้อหาทำกูเวิ่นเว้อแล้วหนีกลับบ้านโดยไม่ฟังกูบ่น!

น้ำตา ... อะฮึ๊ยยย ย!

๗ HBD  คุนกล้า คุนศรีภพ (อิฟิ้งงงงง!)  "เตี้ยทั้งสอง"  มีความสุขม๊ากกก มาก น๊ะย๊ะ!  สูงขึ้นเยอะ ๆ เลย

๘ กูนี่งี่เง่าเน๊อะ   ฮ่า ๆๆ  ไร้เหตุผลด้วยอ่ะ

๙ บล็อคนี้บางทีก็ภาษาวิบัติ ขอโทษด้วยครับ!

๑๐ อยากกินเลย์ แต่ไม่มีตัง...

๑๑ อยากซื้อขนมให้น้องรหัส!  แต่เหตุผลเดียวข้อข้างบน

๑๒ อยากได้กระเป๋าตังใหม่ อยากติดโควต้าแรกอันนี้ อยากอยู่กับเธอนานแสนนาน!

๑๓ ซูเปอร์จูนิออ น่ะ ข้อนี้!

๑๔ รักกุมั่ง อะไรมั่งเห๊อะ !!  กูยังอยากวิ่งตามต่ออ่ะ ยังอยากวิ่งอยู่ข้าง ๆ อ่ะ ถ้ากูหยุดขึ้นมา...จะหยุดวิ่งแล้วกันมาตามกูป่ะ?? ถามจริ๊งงงง ง~

edit @ 4 Jun 2009 22:38:34 by wa-i_onne

2009/Jun/01

เอาเป็นว่าให้มันเป็นแค่ไดอารี่ไปแล้วกัน...

เวิ่น ๆๆ  ซะมากก  น๊ะค๊ะ!!

 

 

 

 

เรื่องที่ 1.....แรส

รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ตัวเองแรสขึ้นทุกวัน

อาจเป็นเพราะ ปลต  (โทดหมด  กูโทดหมดค่ะ  ไม่ได้ไม่ดีจะโทด ปลต หมด!)

หรือเพราะ พยายามทำตัวแมนมานานเกิน  = = (แต่มันก็ไม่แมนซักที)

 

 

ไม่ได้พูด คะ  ขา  นานขนาดไหนแล้ว (วะ)

แต่เดี๋ยวนี้แม่งติด พูดหมดอ่ะ  ไม่ไหวจะทน  = =

เพราะ ปลต จริง ๆ ~

 

 

 

 

ตอนนี้กำลังติดสำนวนพี่กริ่งอย่างรุนแรงเพราะฟิค  replay

โค่ดจะเวิ่น และ โค่ดจะภาษาดอกไม้เรยค่ะ เอนทรี่นี้!

 

 

 เรื่องที่ 2....บันได (ของเจ้โม)

บางทีเราก็อัพบล็อคเพราะบล็คอาเจ้ทุกรอบ~

ฮ่า ๆๆๆ

รอบนี้จะเวิ่น ต่างจากบล็อคอาเจ้เพราะว่า มันจะไม่เศร้าตาม เพราะ อิคนนี้อารมเวิ่น บิ๊วเศร้าไม่ลง!

 

 

 

วาอี้คิดว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่กล้าตัดสินใจเอามาก ๆ

เจ๊คาราเกะ...บันไดของเจ้มีไว้ให้คนละขั้น

แต่ไหว้กลับอยากเอาทุกคนมายืนรวมกัน  ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันทำไม่ได้!

ลองมาคิดดู (ตอนตากผ้าค่ะ กูใช้เวลาสิ้นเปลืองมว๊ากก!) มันก็จริงอย่างที่เจ๊ว่า ไม่มีใครสามารถสำคัญเท่ากันหมดแหละ ทุกคนสำคัญ แต่อยู่ที่ว่าไอ้ความสำคัญนั่นมันมากน้อยเพียงไหน....

คนสำคัญในชีวิตอาเจ้ ถึงได้ลดหลั่นกันตามขั้นบันได

มันก็ดีนะ อย่างน้อยก็มีพื้นที่เล็ก ๆ เป็นของตัวเอง  ^^

ไม่ต้องเบียดกัน...

 

 

ไหว้ขี้ร้อน แต่ชอบความอบอุ่น

ชอบให้คนสำคัญ ยืนเบียด ๆ กันมากกว่า....

เพราะไม่อยากจะเลือกสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยทิ้งอีกสิ่งไป

 

 

 

ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงมันทำไม่ได้เลย  ^^

 

 

ตอบเจ้คาราเกะ (ทั้งที่เจ้ไม่ได้ถามเรา  บู้  ๆๆ  = =)

ไหว้น่ะ ไม่ใช่คนที่มั่นใจตัวเองขนาดนั้น

แค่ได้ยืนอยู่บนบันไดขั้นใดขั้นหนึ่งของเจ้ โดยที่ไม่โดนไล่ลงมา  แค่นั้นก็ดีแล้ว  ^^

รักเจ้ว่ะ  บู้ ๆๆๆ

 

 

 

ตอบตัวเอง...

เคยมั๊ย ??   ที่จะเรียงความสำคัญ ของคนสำคัญในชีวิตสักครั้ง

คำตอบของไหว้คือไม่เคย  ~

คนสำคัญของไหว้ มักจะสำคัญเท่า ๆ กันหมด ....

ไม่สิ ไหว้บอกตัวเองว่าเท่ากันหมดต่างหาก ทั้ง ๆ ที่ที่จริง มันไม่ใช่สักนิด

ช่างมันเหอะ !!  ((กูแอนตี้คำนี้ซักวันได้มั๊ย??))

อย่างน้อยถ้าเรียงเป็นบันไดอย่างเจ้ ไหว้ก็มีแล้วล่ะ คนที่ยืนอยู่บนขั้นบนสุด ^^

ทั้งที่คิดว่าเมื่อก่อนจะไม่ทำอะไรหลาย ๆ อย่าง แต่บางทีไหว้ก็ทำไปแล้ว  ~

 

 

งอนบ้อบอ ไร้สาระ จนตัวเองยังรับไม่ได้

ร้องไห้อย่างโง่เง่า กับเหตุการณ์ที่มัน...ไม่จำเป็นอ่ะวาอี้!

หงุดหงิดกับทุกสิ่งบนโลก เท่าที่จะทำได้ = =

เดินคนเดียว เออ! อันเนี๊ยะสำคัญมาก ไหว้เป็นคนที่เกลียดการอยู่คนเดียวที่สุดในโลก แต่กำลังยอมเดินไปส่งใครสักคนที่ตึกเรียนทั้ง ๆ ที่มันก็เดินไปกับเพื่อนได้!

เยี่ยม   = =  นี่หรือกรู

ไอ้คนนั้นอ่ะแหละผิด! (เริ่มนอกเรื่อง)

 

 

เพราะคนบนนั้นเท่านั้นแหละ

แค่เธอเท่านั้นแหละที่จะได้รับสิทธิพิเศษบ้า ๆ บอ ๆ นี่ !

**กูไม่เคยซื้อปิคโก้ให้ใครเลยนะเนี่ย ขนาดของเซ่นวงโคฟกูยังมีตังซื้อแค่ป๊อกกี้!  เป็นบุญนะ คนนั้น!

 

 

 

เรื่องที่ 3....โทรศัพท์

พอมาถึงเรื่องนี้แล้วเพิ่งระลึกได้ เออ นี่กูมาเพื่อเวิ่นของจริงเลยใช่มั๊ย มันถึงเลยมาจนถึงทอสัพได้

ทอสัพเครื่องเก่าเจ๊งไปแล้ว และตอนนี้ก็ยึดของพ่อมาปฏิวัติเรียบร้อยแล้ว

กลายเป็นคิมคีย์แม่งทั้งเครื่องเพราะนั่งทำธีมเองครับท่าน!

อยากได้เพลง ทงบัง~

โอ้ว มาย เลิฟ อิส ทงบังชินกิ!

คิดถึงว่ะ คิดถึงคิมแจ ชิมมิน!   มากกกกกกกกกกก....

 

 

 

 

เรื่องที่ 4 .....ไม่มี แต่จะบ่น

กูนอนดึกเกินไปแล้ว!

จะมานั่งอัพบล็อคเพื่อ??

ขี้เกียจเขียนไดอารี่ แต่อยากบ่น ๆๆๆ

ที่จริงเรื่องบ่นมีเยอะ ไว้วันหลังจะมาบ่น ๆ ต่อก็แล้วกัน

 

 

เรื่องที่ 5 .... ((ไม่มีเรื่องที่ 4 แล้วมีเรื่องที่ 5 เพื่อ??))

ชอบเลข 5 เท่านั้นเอง!

 

 

 

 

 

 

นอนหลับฝันดี ผีกัดตูดทุกคนค่ะ  ^^

((แรสได้อีกว่ะกรู!))

2009/May/08

ขอโทษ......

ฉันขอโทษ.......

 

 

ขอโทษที่โทรไปรบกวนเวลาเธอ ขอโทษจริง ๆ

ขอโทษที่วุ่นวายกับชีวิตเธอ ขอโทษมาก ๆ

ขอโทษที่ทำให้เธอไม่สบาย ขอโทษที่สุด....

 

 

จะคิดว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ทำอย่างงั้นก็แล้วกัน

โทรไป  ทั้ง ๆ ที่ไม่มีอะไร

ฉันทำไม่ได้ใช่ไหม??

 

 

"โทรมามีอะไรหรือเปล่า?"

 

 เจ็บ.....นะ

คำพูดเธอทำไมมันมีคมล่ะ

ฉันโทรไปโดยที่ไม่มีอะไรเลยไม่ได้หรอ?

โทรไปแค่เพียงเพราะอยากเจอ อยากได้ยินเสียงไม่ได้หรือไง?

ไม่เข้าใจ.....

 

 

ขอโทษเธออีกครั้งที่ไม่เข้าใจเธอสักที

 

 

แล้วถ้าฉันโกรธ  ฉันต้องเป็นคนบอกให้เธอง้อหรือเปล่า?

แล้วถ้าไม่บอก...

 

 

เธอคงไม่มีวันรู้ใช่ไหม?

 

 

 อยากร้องไห้.....

ฮ่ะ ๆ

 

 

ขอโทษนะที่ร้องไห้อีกแล้ว  ขอโทษ

 

 

เมื่อไรจะเลิกเป็นอย่างนี้สักที...

เมื่อไรจะเลิกงี่เง่าสักที

เมื่อไรกันนะ....

 

 

 

เมื่อไรจะเลิกรักเธอสักที~

 

 

 

แล้วเมื่อไร....ที่เธอจะรักฉันสักที ~

 

 

.

.

.

.

 

 

เพ้อเจ้อ   = =

อย่าไปสนใจเลยเนอะ

ก็แค่เพ้อเจ้อไม่เป็นเรื่องเป็นราว ร้องไห้ทั้งที่ไม่มีเหตุผล

แต่คำนั้นเม่งเจ็บว่ะ ปลต.

 ฉันว่า  ฉันอยากเลิกรัก ปลต สักที  ^^

 

 

 

 

ไม่มีฉันจริง ๆ ด้วยอ่ะ

เวลาของเธอ

 

 

 

ไม่เคยมีฉันจริง ๆ ด้วย